Marten zit goed!
Marten werkt al sinds 1992 bij BST en heeft als projectleider en service engineer veel van de wereld gezien. Sinds 2015 zit hij goed op zijn plek in Hengelo als maintenance engineer. In al die jaren is hij BST trouw gebleven. Het geheim? “Het is eigenlijk altijd een gouden combinatie van factoren geweest”, aldus Marten.
Momenteel is Marten maintenance engineer bij een tweetal klanten van BST en daarnaast trotse vader en opa. In al die jaren bij BST heeft Marten een heel scala aan cursussen gevolgd: “Er was altijd een mogelijkheid om te studeren of een cursus te doen waardoor ik ook altijd met allerlei facetten in de industrie te maken had. Vooral in de buitendienst heb ik bijzonder veel ervaring opgedaan. Ik heb daardoor altijd verschillende dingen mogen doen. Nooit een gevoel van eentonigheid, elke keer was er wel iets anders te doen.”
“We hebben hier geen bazen, we kunnen alles
tegen elkaar zeggen.”
Sociale kant
Niet alleen die afwisseling, maar ook de sociale kant van BST is voor Marten altijd erg belangrijk geweest: “Toen ik bijvoorbeeld 10 jaar geleden bijna tegen een burn-out aanliep, werd er meteen – middenin een project – iets geregeld voor me.” BST is volgens Marten altijd een gemêleerd gezelschap geweest waar veel waarde werd gehecht aan de onderlinge verbintenis: “Of er nou wat thuis speelde, er was altijd een cultuur van omkijken naar elkaar. Tussen jong én oud. Dat is de afgelopen jaren zelfs nog meer gegroeid. We durven elkaar ook scherp te houden, een mooie combinatie vind ik. ”
Marten is 64. Pensioen? Marten moet er voorlopig niet aan denken: “Kennis overdragen naar jonge gasten vind ik nu bijvoorbeeld supermooi om te doen. Overdragen waarom iets moet of hoort, dat soort dingen. En ik leer ook nog steeds van de jongere garde. Of het nou om het materiaalgebruik of een bedrijfskundig inzicht gaat, er is altijd wel wat nieuws om je op te storten.”
Van beter naar goed
Voor Marten zijn het allemaal aspecten wat maakt dat hij na 30 jaar nog zo goed zit bij BST. Als we wat meer doorvragen bij Marten is zijn drive misschien wel het échte vliegwiel en ervoor zorgt dat hij op z’n plek zit bij ons: “Klanten kun je altijd helpen van beter naar goed. En dat heeft niet alleen als doel om de kosten van de klant naar beneden te krijgen. Er ontstaat daardoor ook ruimte om leuke dingen te doen, bijvoorbeeld in het meedenken met andere projecten en zaken die we nog meer kunnen verbeteren. Zo creëer je voor jezelf en de klant nog meer diversiteit in het werk wat je doet.”
“Zelfs als je met pensioen bent,
dan hoor je er nog gewoon bij.”
Marten geeft een voorbeeld: “Ik heb altijd – en dat zou iedere monteur moeten doen – een boekje achterin mijn zak waar ik alles wat mij opvalt in opschrijf. En soms zijn dat aantekeningen die er uiteindelijk toe leiden dat je iets binnen een half uur had kunnen doen. Die informatie? Die probeer ik dan zoveel mogelijk in het systeem te zetten. Is er 3 jaar later weer eenzelfde probleem? Dan zijn die aantekeningen van toen goud geweest en is het probleem binnen een half uur opgelost in plaats van een dag. Dat soort dingen? Daar krijg ik echt een glimlach van op m’n gezicht, dan ga ik positief weg bij een klant.”
Eens een BST’er…
De onderlinge verbondenheid is geen vanzelfsprekendheid, er wordt ook aan gewerkt, ziet ook Marten: “We zitten met een paar collega’s tegen de pensioenleeftijd aan. Nouja, dan wordt er wel speciaal voor die groep een avond georganiseerd om wat verder vooruit te kijken en na te denken wat je nog zou willen of kunnen.” Daarover gesproken: “Dat sociale zal ik wel missen dan, daar moet ik aan wennen. Maar zelfs als je met pensioen bent, dan hoor je er nog gewoon bij. Dat is BST. En wie weet ga ik nog wel een aantal dagen in de week werken voor BST. We zullen zien.”
“Blijven vragen, je niet schamen als je iets niet weet en zeggen als je ergens geen plezier in hebt”, dat zou Marten nog willen meegeven aan iedereen die bij BST begint. “En we hebben hier ook geen bazen, we kunnen alles tegen elkaar zeggen.” Er is altijd tijd voor je, waar je ook binnen komt lopen.” En zolang Marten dat boekje nog in z’n achterzak heeft, is hij voorlopig nog niet uitgewerkt. Dat is wel duidelijk!




